#2> โอกาสที่มีก็ยิ่งเหลือน้อย
posted on 09 Sep 2007 13:59 by being3blog in BeinG-Love
ฉันกับเธอจะได้เรียนด้วยกันอีกแค่ 2 ครั้ง เพราะหมดเทอมและเทอมหน้าก็ลงเรียนไม่ตรงกัน เจอกันข้างนอกก็คงคุยกันได้ไม่นานเหมือนอยู่ในห้องเรียน
ฉันตัดสินใจว่าจะเดินหน้าต่อไป หลังจากวันสุดท้ายที่เธอมีปฏิกิริยากับฉันมากขึ้น มากที่สุดจนสมควรถึงวันที่ต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง แต่ฉันก็ไม่ทำด้วยความกลัวไปต่าง ๆ นานาทั้งที่ไม่สมควรจะกลัวอีกต่อไปแล้ว แต่แต่ ณ วันนั้นฉันก็ไม่ยอมเอ่ยปาก...
เวลาแทบทั้งหมดจากวันนั้นฉันเฝ้าคิดเรื่องเธออยู่ตลอด ว่าทำไมไม่พูดมันออกไป คำพูดสั้น ๆ อาจเป็นจุดกำเนิดของการเริ่มต้นที่ดีได้ ทำไมถึงไม่พูด
ความคิดนั้นสิ้นสุดลงจากคำพูดของเพื่อนฉัน ว่าได้พบกับเธอและเธอแสดงท่าทีชัดเจนว่าไม่ชอบแฟนของเพื่อนฉัน ตลอดมาฉันเฝ้าคิดอยู่เสมอว่าอย่านะอย่าชอบเพื่อนฉันนะ
อาการของเธอบ่อยครั้งที่แสดงออกมาเหมือนว่าจะสนใจเพื่อนฉันเป็นพิเศษ เข้าใกล้เพื่อนฉันมากกว่าฉันเสียอีก และนี่ก็เป็นสิ่งบ่งบอกแล้วว่า สายตาแบบนั้นก็คงเช่นกัน เพื่อนฉันและคนอื่น ๆ ก็คงได้ไป...
ฉันมันคงเข้าข้างตัวเองมากไป หรือว่าเธอจงใจโปรยเสน่ห์ไปทั่วกันแน่...
รอยยิ้มและสายตาที่เธอเคยมีให้ฉัน มันเหมือนโดยสะกดไว้ด้วยคำว่า ทำไม
ฉันตัดสินใจเริ่มต้นเดินเครื่องต่อไป แต่กลับต้องโดนอะไรบางอย่างกระชากอย่างแรง จนแทบตั้งตัวไม่ทัน
ความเป็นจริงที่ได้รับรู้ เหมือนหยุดความคิดที่ฉันเตรียมไว้ทั้งหมด ให้หยุดอยู่เพียงแค่คำว่า อะไรกันเนี่ย? และเหมือนเวลาและโอกาสที่เหลือจะเลือนลางลงไปในทันที... สิ่งที่ทำได้คงต้องเก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ภายในใจเพียงเท่านั้น... เพียงเท่านั้น....เพียงแค่เท่านั้น
ฉันเพ้อไปรึว่ารูปนี่มันเหมือนเธอจริง ๆ ???
bed>
#1 By >t-O.y: on 2007-09-09 14:54